Iedereen krijgt er wel eens mee te maken: geconfronteerd worden met de frustratie van een ander. Psychologisch gezien is frustratie geen primair gevoel, maar een product van onze cognitie. Het ontstaat wanneer een diepgewortelde overtuiging of verwachting botst met de realiteit. We creëren in ons hoofd een scenario van hoe iets zou moeten verlopen, en zodra dit mislukt, slaat de teleurstelling om in frustratie.
Dit sluit aan bij de bekende uitspraak van Shakespeare: “Niets is goed of slecht, alleen ons denken maakt het ervan.”
In de praktijk zien we dit overal terug. Een leidinggevende die zijn spanningen afreageert bij tegenvallende resultaten, een vriend die stoom moet afblazen, of een buurvrouw met een slechte dag. Ook kinderen tonen dit gedrag richting hun ouders; zij benutten de veilige basis van onvoorwaardelijke liefde om hun emoties te ontladen. Hoewel dit menselijk is, is het incasseren van deze emoties als een ‘boksbal’ mentaal belastend. Het effectief bewaken en aangeven van persoonlijke grenzen is hierin essentieel.
Misschien zou je het volgende inspirerende verhaal in gedachten kunnen houden, als het weer eens gebeurd?!
De wet van de vuilniswagen
Tijdens een taxirit naar de luchthaven ontsnapten we ternauwernood aan een ongeluk. De taxichauffeur reed rustig op de rechterrijstrook, toen er plotseling een auto blindelings uit een parkeervak schoot. Mijn chauffeur trapte vol op de rem, slipte, en miste de andere auto op een haar na.
In plaats van opgelucht te zijn, begon de schuldige bestuurder wild te gebaren en naar ons te schreeuwen. Wat mijn chauffeur deed, verraste me compleet: hij glimlachte en zwaaide oprecht vriendelijk terug. Verbaasd vroeg ik: “Waarom doe je dat? Die man reed ons bijna het ziekenhuis in!”
Zijn antwoord was een eyeopener: “Dat is de wet van de vuilniswagen. Veel mensen lopen rond als wandelende vuilniswagens, vol met frustratie, boosheid en teleurstelling. Als dat vuil zich opstapelt, zoeken ze een plek om het te dumpen.
Soms proberen ze dat bij mij. Maar ik weiger hun vuilnis aan te nemen. Ik glimlach, wens ze het beste en ga vrolijk verder. Zo voorkom ik dat ik hun rotzooi verspreid op mijn werk, thuis of op straat.”
En als het je nog niet duidelijk is
Een wijze meester zei tegen zijn leerling: “Stel, iemand komt naar je toe met een cadeautje, maar je neemt het niet aan. Van wie is dan het cadeautje?”
“Van degene die het jou wil geven”, antwoordde zijn leerling.
“Datzelfde geldt voor dingen als jaloezie, boosheid en beledigingen,” zei de meester. “Als je het niet aanneemt, blijft het van degene, die het met zich mee zeult….”
Onthoud het als je zo’n persoon tegenkomt.
Meer ondersteuning nodig? Klik dan hier
Laat van je horen!
Jouw ervaring is belangrijk voor ons. Schrijf je reactie hieronder en deel je vragen en gedachten over dit onderwerp.
Visited 975 times, 1 visit(s) today
Zo mooi deze, gebruik ik ook altijd als er mensen zijn die als een gek rijden ofzo dan zeg ik ach…misschien moet zijn vrouw bevallen…en voelt dan toch anders dan dat je in de negative flow meegaat
Geweldig, deze wet klinkt als muziek in mijn oren. Herkenbaar, bruikbaar, verruimend, maar vooral geeft het mij het gevoel dat het naast ontspanning om ergens niet in mee te gaan deinen, je met ‘n vrij hart verder gaat en gewoon je ding doet.
Dankjewel voor je reactie Frieda. Ik vindt het fijn dat dit zo resoneert bij je. Dus mocht er eens wat voorvallen in je leven, denk aan de Wet van de Vuilniswagen. Je hoeft niets met de frustraties van een ander 😉